“Locus of Control” is een karaktereigenschap. Het stelt in hoeverre je als persoon het gevoel hebt de buitenwereld te kunnen beïnvloeden. Heb je (vooral) een interne locus dan heb je het gevoel dat jij je eigen toekomst in handen hebt en de wereld om je heen kunt beïnvloeden; heb je (vooral) een externe locus dan denk je voornamelijk dat je geen invloed hebt en de wereld om je heen jouw toekomst bepaalt.
Persoonlijk deel ik alles als volgt in: toevalligheden waar ik iets aan (of mee) kan doen, en toevalligheden waar ik niets aan (of mee) kan doen. Waar je ook bent, om wat voor reden dan ook, zodra je een kans krijgt te handelen, moet je het doen (althans zo redeneer ik). Gebeurt er dan iets waardoor je het niet meer kan doen, dan heb je pech, maar dan heb je er dus niets aan kunnen doen.
Ok… voorbeeld; in Brussel heeft een paar dagen geleden een man een kind gevangen dat viel van drie hoog. Je moet dan voorstellen dat hij uit de H&M liep, iets hoorde krijsen, omhoog keek en de baby ving.
Een van zijn eerste reacties was dat hij blij was dat hij de tram had genomen, daarom was hij iets later en dus precies op tijd om het kind te vangen. Dat vind ik dan grappig, omdat het daar niets mee te maken heeft. Immers, als hij de auto had genomen had hij er nooit meer gestaan en het dus niet geweten. Nu stond hij er en dan heb je de keuze om te handelen of niet; heb je die keuze uiteindelijk niet, dan geeft het niet als je niet gehandeld hebt.
